Prospekt informacyjny

Terapia dla par i poradnictwo małżeńskie

Ponieważ związki partnerskie w naszym kręgu kulturowym nawiązywane są z reguły na drodze wolnego wyboru, ich początkowa faza jest z reguły dla obojga partnerów zadowalająca i mogą się oni w związku realizować i wewnętrznie rozwijać. Każdy związek jest, niezależnie od współtworzących go osób, niepowtarzalny i ma swoje bardzo specyficzne wymagania. Szczególnie jednak w przypadku związków stałych partnerzy mogą poczuć się czasami przytłoczeni sytuacją i bezradni.

Każda para w swoim związku przechodzi regularnie fazy związane z pewnymi wewnętrznymi i zewnętrznymi wymaganiami, którym winna podołać. Do nich należą na przykład wszelkie fazy przejściowe, podczas których zmianie ulegają warunki życiowe partnerów, tak więc przeprowadzka, ślub, choroba, zmiany na gruncie zawodowym, jak na przykład długotrwałe obciążenie nadgodzinami, zmiana miejsca pracy, częste wyjazdy służbowe, utrata pracy czy też przejście na rentę lub emeryturę. Małżeństwa natomiast poddawane są ciężkiej próbie w takich sytuacjach jak narodziny pierwszego dziecka, posiadanie wielu małych dzieci, okres dojrzewania dzieci oraz ich wyprowadzki z domu rodzinnego, ale również ponowne podjęcie pracy zawodowej przez kobietę. O nadejściu kryzysu małżeńskiego świadczyć mogą:

• rosnące poczucie nudy, monotonii, braku bodźców

• rzadkie podejmowanie wspólnych inicjatyw

• spłycenie uczuć- i emocjonalne zdystansowanie się do partnera

• mała aktywność- seksualna i brak czułości powodujące uczucie presji

• poczucie bycia ograniczanym przez partnera lub zależności od niego

• długotrwałe poczucie bycia niezrozumianym i niewysłuchanym

• niezadowolenie spowodowane podziałem obowiązków domowych

• kłótnie i wzajemne wyrzuty

• eskalacja psychicznej i fizycznej przemocy, zazdrość-

• dolegliwości psychosomatyczne, depresja, alkoholizm

• zdrada lub nawiązanie związku z inną osobą

• częste myśli o rozstaniu lub rozwodzie

Jeśli dla jednego lub obojga partnerów związek przebiega w sposób niezadowalający, czy to ze względu na brak wzajemnej komunikacji, niepoświęcania sobie wystarczającej uwagi, czy też ze względu na ciągłe destrukcyjne spięcia, które przebiegają zawsze według tego samego schematu i zdają się nie mieć końca, stanowczo powinno zostać rozważone poddanie się terapii małżeńskiej lub terapii dla par, ponieważ założyć można, iż związek przechodzi kryzys, którego samodzielne pokonanie przekracza możliwości partnerów.

Zwrócenie się do terapeuty wymaga z pewnością wewnętrznego przełamania się, ale jest ogromnym krokiem naprzód. Zadanie terapeuty polega na umożliwieniu partnerom uświadomienia sobie w pierwszej kolejności ich własnych uczuć, potrzeb i życzeń oraz otwartego przyznania się do nich, by zapoczatkować proces, dzięki któremu partnerzy będą w stanie tak zreorganizować swój związek, że stanie się on znowu źródłem zdrowia, zadowolenia i rozwoju wewnętrznego. Terapia pozwala jej uczestnikom na głębsze zrozumienie związków problemowych w ich relacjach i zawsze stara się sprostać wymaganiom obojga partnerów. Z reguły terapia dla par odbywa się na wielu płaszczyznach i obejmuje na przykład:

• potrzeby i życzenia, perspektywy i możliwości

• style myślenia i zachowania, nastawienie, przyzwyczajenia

• wzajemne oczekiwania, reguły

• wymiana uczuć- i komunikacja

• czułość- i seksualność-

• bliskość- i dystans

• kształtowanie życia, podział obowiązków

• historia związku

• doświadczenia z domu rodzinnego i z wcześniejszych związków

• obraz kobiety i mężczyzny, rola płci

• stosunek do dzieci, kwestie wychowawcze

Na wszystkich wymienionych płaszczyznach mogą powstać trudności zagrażające związkowi, jeśli partnerzy we własnym zakresie nie znajdą ich konstruktywnego rozwiązania. Obok konkretnych rozwiązań i decyzji zadaniem terapii jest także doprowadzenie do dużo bardziej świadomego przeżywania związku przez partnerów, co przekłada się naturalnie na lepsze poznanie samych siebie.